تبلیغات
معماری سورئالیسم - چگونگی اجرای عایق رطوبتی قسمتهای مختلف ساختمان
 

 عایقكاری رطوبتی بامهای تخت (با شیب تا 6 :1)، تراسها و بالكنها
الف:  عایقكاری با خاك رس
       ابتدایی‌ترین روش عایقكاری بام، استفاده از كاهگل است كه به علت كمی دوام در برابر بارندگی، یخزدگی و فرسایش، امروزه منسوخ گردیده و جز در روستاها و نواحی خشك و كم بارش، معمول و متداول نیست. استفاده از گل نیمچه كاه در آجر فرش بامها نیز در برخی مناطق خشك رایج بوده كه هم اكنون از رونق افتاده است. بنابراین چون مورد استفاده‌ای در طرحها ندارند، از ذكر آنها خودداری می‌شود.
ب:   عایقكاری با قیر و گونی
       معمول‌ترین روش آب‌بندی بامها و سایر قسمتهای ساختمان، استفاده از قیر و گونی است كه در استاندارد شماره 1345-211 مؤسسه استاندارد و تحقیقات صنعتی ایران، تحت عنوان ”عایقكاری ساختمان به وسیله قیر“ جزئیات آن شرح داده شده است. در عایقكاری با قیر و گونی رعایت نكات زیر علاوه بر مراعات مفاد استاندارد 211 الزامی است.
   * توجه داشته باشید که: عایقكاری به هنگام بارندگی مجاز نیست.
       ـ عایقكاری بر روی سطوح مرطوب مجاز نیست، زیرا در غیر این صورت حبابهایی در زیر قشر عایقكاری تشكیل می‌شود كه با گرم و سرد شدن هوا و حركات جزئی اجزای ساختمان و یا وارد شدن ضربه به سطوح عایق، ممكن است دچار پارگی و صدمه گردند.
       ـ قیرهای جامد را تا هنگامی كه گرم و روانند، باید به مصرف رساند.
       ـ عایقكاری در دمای كمتر از 4+ درجه سلسیوس، نباید انجام شود.
       ـ قیرهای مورد مصرف را نباید بیش از 177+ درجه سلسیوس گرما داد، زیرا مواد فرار آنها جدا شده و ویژگیهای مطلوب قیر از دست می‌روند...
     


  ـ راه رفتن روی سطوح عایقكاری شده و مصالح عایق پیش‌ساخته، باید با احتیاط و با استفاده از كفشهای بدون میخ انجام شود، در صورتی كه كفش مخصوص در دسترس نباشد، می‌توان با یك قطعه گونی زیر و روی كفشهای عادی را پوشاند و از آنها استفاده كرد.
       ـ مصرف میخ برای محكم كردن لایه‌های عایقكاری، به هیچ وجه مجاز نمی‌باشد.
       ـ از افتادن اشیا بر روی سطوح عایقكاری شده، باید جداً جلوگیری نمود.
       ـ لایه‌های عایق باید از هر طرف حداقل ده سانتیمتر همدیگر را بپوشانند و با قیر مناسب كاملاً به هم چسبانده شوند. در همپوشانی لایه‌ها باید دقت نمود كه لایه‌های رویی در سمتی قرار گیرند كه مطابق شیب‌بندی انجام شده، آب از روی آنها به سمت لایه زیری سرازیر گردد.
       ـ هنگامی كه عایقكاری در بیش از یك لایه انجام می‌شود لایه‌های متوالی عایق، باید عمود بر هم قرار گیرند. هر لایه از عایقكاری پس از تكمیل و پیش از شروع لایه بعدی، باید مورد بازدید و تأیید دستگاه نظارت قرار گیرد. سطوح عایقكاری شده باید در هنگام اجرای كارهای ساختمانی از هر گونه آسیب و رویارویی با عوامل مضر و مصالح خورنده مانند آهك محافظت گردند و چنانچه صدمه‌ای دیده باشند، با دستور و زیر نظر دستگاه نظارت به نحو مطلوب تعمیر و مرمت گردند.
       ـ سطوح عایقكاری شده باید پس از تكمیل با لایه محافظی پوشانده شوند.
       ایجاد زیرسازی مناسب برای انجام عایقكاری ضروری است.
       پس از ایجاد شیب جزئی ] بین (1%) تا (3%)[ با بتن سبك، پوكه و نظایر اینها، باید زیرسازی عایقكاری بام با اندود ماسه سیمان نرم به نسبت 3 : 1 یا با ماسه آسفالت نرم به ضخامت 5/1 تا 2 سانتیمتر انجام شود و سطح آن كاملاً صاف گردد. سطوح زیر عایقكاری باید كاملاً محكم، صاف و تمیز باشند، زیرا جزئی از عایقكاری به شمار می‌روند.
       عایقكاری بامهای تخت، تراسها و بالكنها به ترتیب زیر است:
       1-    سطح زیرسازی سیمانی یا ماسه آسفالت باید كاملاً تمیز شود.
       2-    یك قشر قیر 70/60 به صورت مذاب و به میزان حدود 2 كیلوگرم در مترمربع به طور یكنواخت بر روی سطوح افقی و قائم بام پخش گردد، به نحوی كه این سطوح را كاملاً بپوشاند. مصرف قیر مایع زودگیر RC2 در هوای سرد بهتر از قیر مذاب است.
       3-    یك گونی خشك تمیز بر روی سطح قیراندود پهن نموده و پس از رفع چروك خوردگیهای احتمالی آن را بر روی سطح بام فشار دهند، به قسمی كه در همه جا كاملاً به لایه قیر بچسبد.
       4-    لایه‌ای از مخلوط هموژن قیر 70/60 و قیر دمیده (برای اقلیمهای معتدل و سرد قیر 25/85 و برای نواحی گرمسیر و نقاط گرم ساختمان قیر 15/90) به حالت مذاب و به اندازه 5/1 كیلوگرم در هر مترمربع به صورت یكنواخت بر روی گونی پخش گردد.
       5-    یك لا گونی دیگر با شرایطی كه در بند 3 گفته شد، عمود بر لایه زیرین بر روی سطح قیراندود گسترده شود.
       6-    چنانچه عایقكاری مطابق نقشه‌ها و مشخصات بیش از 2 لا گونی و سه قشر قیر باشد، لایه‌های بعدی قیر و گونی بر طبق بندهای 3 و 4 اجرا گردند.
       7-    قشری از مخلوط قیر مذاب 70/60 و قیر دمیده به نسبت 1 به 2 به میزان 5/1 كیلوگرم در مترمربع بر روی آخرین لایه گونی پخش گردد.
       8-    لایه‌های عایق قائم دیوارهای دست‌انداز پیرامون بام، دور محل عبور كانالهای كولر و هواكشها و دودكشها و لوله‌های تأسیسات و مانند اینها را باید حداقل 30 سانتیمتر بالاتر از سطح بام اجرا نموده و به عرض حداقل 10 سانتیمتر به طور افقی روی دیوار برگرداند و لایه محافظ عایق روی آنها را اجرا كرد. برای جلوگیری از تماس لایه‌های عایق قائم با سطوح گرم و دودكشها، باید قبل از عایقكاری دور دودكشها را با یك لایه عایق حرارتی یا مصالح مجوف پوشانده و سپس اقدام به عایقكاری قائم نمود.
       9-    در لبه‌های بالكنها و تراسها در نقاطی كه به جای دیوار جان‌پناه، نرده پیش‌بینی شده است، باید ماهیچه‌ای از ملات سیمان 3 : 1 به ضخامت حداقل 5 سانتیمتر ایجاد گردد و عایقكاری روی آن اجرا شود.
       10-  عایقكاری محل لگنچه، ناودان باید با دقت كافی انجام گیرد و در این محل لایه اول عایق باید تا داخل لوله آب‌رو ناودان اجرا شود، سپس كف‌خوابی به ابعاد حداقل 50 * 50 سانتیمتر از ورق مسی یا فولاد گالوانیزه بر روی این لایه عایق قرار داده شود، لایه‌های بعدی عایق روی این كف‌خواب، اجرا و تا داخل لوله كف‌خواب ادامه یابد و بالاخره صافی آب‌رو بر روی آنها قرار داده شود. چنانچه محل ناودان در گوشه بام قرار گیرد، كف‌خواب باید به شكل هندسی مناسب بوده و در محل برخورد با دست‌انداز یا دیوار دارای لبه‌های قائم باشد.
پ:   عایقكاری با گونی قیراندود
       عایقكاری با گونی قیراندود مشابه عایقكاری با قیر و گونی است و باید به ترتیب زیر اجرا شود:
1-    سطح زیرسازی باید كاملاً تمیز شود.
2-    یك قشر قیر از نوعی كه در عایقكاری با قیر و گونی ذكر شد، ولی به مقدار حداقل یك كیلوگرم در مترمربع بر روی سطوح افقی و قائم بام پخش گردد.

3-    یك لا گونی قیراندود بدون چروك و تمیز بر روی سطح قیراندود شده، پهن نموده و آن را بر روی سطح بام فشار دهند تا در همه جا كاملاً به لایه قیر زیر آن بچسبد. همپوشانی طولی و عرضی ورقهای گونی قیراندود حداقل 10 سانتیمتر می‌باشد و محل اتصال آنها باید توسط قیر مذاب كاملاً به هم چسبانده شود.
4-    لایه‌های بعدی قیر و گونی قیراندود به ترتیبی كه در (ب) ذكر شد، باید اجرا شود، میزان قیر مصرفی در هر لایه حداقل 5/0 كیلوگرم در مترمربع خواهد بود.
5-    در محلهایی مانند محل برخورد دست‌اندازها با سطح افقی بام كه ورقهای عایقكاری باید خم شوند، شعاع انحنا نباید از 5/2 سانتیمتر كمتر باشد، در غیر این صورت باید با ایجاد پخی با زاویه 135 درجه، عایقكاری را اجرا كرد.
ت:   عایقكاری با مشمع و مقوای قیراندود یا قطران اندود
       نحوه اجرای این نوع عایقها همانند روشی است كه در (پ) توضیح داده شده است. به علاوه توجه به نكات زیر ضروری است.
1-    چنانچه كارخانه سازنده این محصولات دستورالعملهای خاصی در مورد نحوه اجرا داشته باشد، باید آنها را رعایت و در مقابل، تضمین كافی از فروشندگان و اجرا كنندگان این عایقها اخذ نمود.
2-    چون ممكن است ناسازگاری بین مواد تشكیل دهنده این عایقها با قیرها یا چسبهای مصرفی وجود داشته باشد (به ویژه هنگامی كه لایه‌های عایق قطران‌اندود باشند)، در این مورد باید دقت كافی مبذول گردد.
3-    قبل از مصرف هر نوع مشمع یا مقوای آغشته به چسباننده‌های سیاه، نمونه آن باید به تصویب دستگاه نظارت برسد.
ث:   عایقكاری با مصالح پیش‌ساخته
       روش عایقكاری با مصالح پیش‌ساخته مطابق دستورالعملهای سازنده این فرآورده‌ها خواهد بود كه باید قبلاً به تصویب دستگاه نظارت رسیده باشد. چنانچه نوع فرآورده ناشناخته بوده و سابقه كاری از آن وجود نداشته باشد، پیمانكار ملزم به سپردن تضمین كافی برای حسن اجرای كار خود در مدتی كه دستگاه نظارت تعیین می‌كند، خواهد بود.
عایقكاری رطوبتی بامهای شیبدار، قوسی و گنبدها
هرگاه شیب از 6 : 1 تجاوز كند، در این صورت بام ”شیبدار“ تلقی شده و عایقكاری آن تابع شرایطی به شرح زیر خواهد بود:
الف:  عایقكاری بامهای شیبدار پوشش شده
       به طور كلی چنانچه بام شیبداری مطابق مندرجات فصل چهاردهم، ”پوشش سقفهای شیبدار“ دارای پوشش باشد، به لحاظ رطوبتی عایق شده تلقی می‌گردد و نیازی به عایق اضافی ندارد، لكن توجه به نكات زیر ضروری است:
1-    در مناطقی كه شیب بام كم بوده و بوران‌خیز است و امكان ورود آب به زیر سقف وجود دارد، محل درز قطعات پوشش باید با ماستیك مناسبی كه به تأیید دستگاه نظارت می‌رسد، كاملاً آب‌بندی شود.
2-    محل برخورد قطعات شیبدار با دیوارهای قائم نظیر دیوار همسایه، دیوار دودكش، دست‌انداز، محل عبور هواروها و دودروها و نظایر آن، باید با قطعات فلزی( Flashing) یا ماستیك و یا اعمال تمهیدات دیگر، كاملاً درزبندی و آب‌بندی شوند. قطعات فلزی ممكن است از انواع فولاد روی‌اندود (گالوانیزه) یا مسی انتخاب شوند، ماستیكها و مصالح دیگر باید به تصویب دستگاه نظارت برسند.
3-    محل تخلیه آب به آب‌روها و ناودانها به همین ترتیب باید درزبندی و آب‌بندی شود.
4-    كناره‌های بام نیز باید با ورقه‌های فلزی پوشانده شده و در انتهای بیرونی به صورت آبچكان، خمكاری و یا فتیله شوند تا از ریختن آب بر روی نمای ساختمان جلوگیری شود.
ب:   عایقكاری بامهای شیبدار صاف، قوسی و گنبدها
       عایقكاری بامهای شیبدار با شیب بیش از 6 : 1 (نظیر خرپشته‌ها)، بامهای قوسی شكل و گنبدها، نیاز به دقت و مهارت كافی داشته و معمولاً به خاطر در دست نبودن مصالح مناسب و اجرا كنندگان ماهر، این نوع بامها را به دشواری می‌توان با قیر و گونی به نحو شایسته‌ای عایقكاری كرد. در این موارد بهتر است از عایقهایی كه در برابر گرما و تابش آفتاب، نرم و روان نمی‌شوند و در سرمای زمستان ترك نمی‌خورند، بهره برد. زیرسازی عایقكاری باید همان طور كه در قسمتهای قبل توضیح داده شده است، انجام گیرد و پس از ایجاد سطحی صاف و تمیز اقدام به عایقكاری گردد.
       اجرای عایق سطوح شیبدار باید موافق اسلوب فنی و مطابق دستورالعملهای تولیدكنندگان این نوع عایقها باشد و قبلاً به تصویب دستگاه نظارت رسیده باشد، بدیهی است اخذ تضمین كافی از پیمانكار در مورد عایقهای ناشناخته و امتحان نشده، ضروری است.
عایقكاری رطوبتی كف و شالوده
شالوده و كف قسمتی از ساختمان كه در تماس با زمین نمناك قرار می‌گیرند، نیاز به عایقكاری رطوبتی دارند. عایقكاری شالوده‌ها مستلزم اعمال دقت كافی و مصرف مصالح مرغوب است، زیرا از یك سو رعایت جزئیات نسبتاً ظریف ساختمانی و یكپارچگی عایقكارهای افقی و قائم را می‌طلبد و از سویی دیگر دوام عایق باید معادل عمر مفید پیش‌بینی شده برای ساختمان باشد، زیرا چنانچه عایقكاری پی دچار صدمه‌ای شود، مرمت آن كاری دشوار و پر هزینه است.
الف:  عایقكاری رطوبتی كفها
       كف زیرزمین و طبقه همكف ساختمان كه در مجاورت خاك نمناك است به خاطر رعایت مسائل بهداشتی، حفظ دیوارهای در تماس با آنها از رطوبت بالا رونده و محافظت كفپوشهای حساس به رطوبت (مانند كفپوشهای چوبی و لاستیكی)، باید در برابر نفوذ رطوبت عایقكاری شود. این عایقكاری باید با عایقكاری شالوده یكپارچه شده و چنانچه اختلاف رقومی بین آنها وجود داشته باشد، با عایقكاری قائم پی، این پیوستگی تأمین گردد.
       زیر فرش كف طبقات زیرین ساختمان كه در تماس مستقیم با زمین هستند، باید با ارتفاع حدود 25 تا 30 سانتیمتر لاشه سنگ یا قلوه سنگ درشت چیده و روی آن یك لایه مخلوط شن و ماسه بریزند تا فواصل خالی بین سنگهای درشت پر شود و حدود 2 سانتیمتر روی تمام سطح را بپوشاند. این عمل باعث قطع لوله‌های موئین و نفوذ رطوبت به سمت بالا می‌شود. در مناطق خیلی مرطوب می‌توان كفها را به صورت معلق اجرا كرد. در این طریقه دیوارهایی به موازات هم و به ضخامت یك آجر و به فاصله حدود 50 الی 70 سانتیمتر و به ارتفاع حدود 50 تا 90 سانتیمتر می‌سازند و بین آنها را با طاق ضربی می‌پوشانند و سپس كفسازی اصلی روی آن انجام می‌شود. فضای خالی بین دیوارها كه به هم راه دارند و گربه‌رو نامیده می‌شوند، توسط مجراهایی به خارج ساختمان ارتباط داده می‌شوند. در مناطقی كه چوب به حد كافی یافت می‌شود، كف معلق را می‌توان با تیر، تیرچه و تخته نیز اجرا نمود، به هر حال به علت انجام عمل تهویه در زیر كفهای معلق، كفسازی بالنسبه خشك‌تر است. عایقكاری كفها را می‌توان با قیر و گونی، انواع مشمع و مقوای قیراندود، مواد پلاستیكی، آسفالت ماستیك و مواد قیری بر روی قشری از بتن یا اندود ماسه سیمان كه بر روی كف اجرا می‌شود، انجام داد.
       روش اجرای عایق با قیر و گونی و مشمع و مقوای قیراندود، مشابه عایقكاری بام است كه در (ب) و (پ) توضیح داده شده است. روشهای یاد شده نسبت به سایر روشها این مزیت را دارند كه چنانچه كف ساختمان در مواقعی تحت فشار آب قرار گیرد، در برابر آن مقاومت خوبی از خود نشان می‌دهند.
       استفاده از مواد پلاستیكی در عایقكاری كفها به دو صورت ممكن است انجام گیرد. در حالت اول روی بتن كفسازی را با قشری از رزین اپوكسی می‌پوشانند. این لایه چسبندگی بسیار خوبی با زیرسازی دارد، ولی در مقابل جابه‌جایی اجزا و ترك‌خوردگی حساس است. به هر حال انواع كفپوش را می‌توان روی آن اجرا كرد.
       حالت دیگر استفاده از ورقه‌های نازك پلی‌تن به ضخامت 15/0 میلیمتر است، میزان همپوشانی ورقه‌ها حداقل 10 سانتیمتر است و در موقع نصب باید دقت نمود، ضربه و یا ناصافی زیرسازی باعث پارگی آنها نشود. محل روی هم افتادگی ورقه‌ها را می‌توان تا زد یا با گرم كردن آنها را به هم جوش داد.
       آسفالت ماستیك یا ماستیك قیری چنانچه به عنوان كفپوش به كار رود، دیگر نیازی به نم‌بندی كف نیست .
       از قیرهای خالص مذاب، امولسیونهای قیری و قطرانی و قیرهای مایع نیز برای نم‌بندی می‌توان استفاده كرد. هنگام مصرف قیر مذاب، ضخامت آن به حدود 3 میلیمتر می‌رسد كه زیرسازی مناسبی برای كفپوشهای چوبی است و در عین حال به عنوان چسب هم از آن بهره‌گیری می‌شود.
       مصرف امولسیونهای قیری، قطرانی، قیری / لاستیكی و قطرانی / لاستیكی و قیرهای مایع نظیر RC2 ، نیز برای نم‌بندی كفها معمول است. این مواد را می‌توان در چند دست پاشید یا آنها را بر روی سطوح موردنظر مالید، اما اجرای آن نیاز به نظارت دقیق دارد. حداقل ضخامت این مواد پس از خشك شدن، 6/0 میلیمتر است.
ب:   عایقكاری رطوبتی شالوده‌ها
       كف تمام شده ساختمانها معمولاً حدود 30 تا 90 سانتیمتر (2 تا 6 پله) از كف محوطه بالاتر ساخته می‌شوند. فاصله بین شالوده تا كف، با مصالح بنایی مانند سنگ، بلوك بتنی و آجر با ملات ماسه سیمان یا باتارد یا ماسه آهك كرسی‌چینی می‌شود و دیوارهای ساختمان بر روی كرسی‌چینی بنا می‌شوند. چون بتن و مصالح بنایی و ملات مربوط نم‌كش هستند، چنانچه حد فاصل شالوده و دیوار ساختمان نم‌بندی نشود، رطوبت موجود در زمین از طریق لوله‌های موئین مصالح به سمت بالا نفوذ كرده و سبب نم‌زدگی دیوارها می‌شود. لایه افقی عایق رطوبتی دیوارها، باید بالاتر از كرسی‌چینی و در ارتفاع حداقل 15 سانتیمتر بالاتر از رقوم محوطه و به صورت یكپارچه و پیوسته اجرا شود. عایقكاری قائم دیوارها به اندازه حداقل 10 سانتیمتر نیز ضروری است. بدیهی است پیوستگی عایق افقی و قائم دیوارها از جمله عایق قائم دیوارهای زیرزمین باید رعایت گردد. همچنین عایق كفها نیز در صورت اجرا، باید با عایق دیوارها پیوستگی داشته باشد.
       بهتر است ازاره ساختمان در نما تا تراز لایه نم‌بند دیوار، سنگی باشد تا در صورت نم‌زدگی، آثار آن بر روی نما ظاهر نشود. بندكشی درز محاذی لایه نم‌بند باعث ایجاد پلی برای نفوذ رطوبت از قسمت مرطوب زیر لایه نم‌بند به بالای دیوار می‌شود، از اینرو از بندكشی این قسمت باید خودداری شود، همچنین برای جلوگیری از نفوذ رطوبت باید از تجمع برف و نخاله‌های ساختمان و نظایر آن در پای دیوار جلوگیری نمود.
       مصالح مورد مصرف در لایه نم‌بند عبارتند از فلزات شامل سرب، مس و ورق فولاد گالوانیزه و مواد قیری و قطرانی و مواد پلاستیكی.
       فلزات دارای این مزیت هستند كه بار وارده را به خوبی تحمل می‌كنند، ولی بهتر است برای جلوگیری از فساد و خوردگی، آنها را قیراندود نمود. ضخامت ورقه‌های فلزی حدود 1 تا 2 میلیمتر انتخاب می‌شود و اتصال آنها به صورت چند پیچه یا لحیم و جوش انجام می‌گیرد.
       مواد قیری و قطرانی به تنهایی برای نم‌بندی دیوارها چندان مناسب نیستند و بهتر است آنها را به همراه منسوجاتی مانند گونی كنفی و مواد پلاستیكی، مقوا، نمدها و نظایر آن مصرف نمود تا لایه نم‌بند بتواند در برابر نشستهای جزئی ساختمانی مقاومت كند. آسفالت ماستیك تا حدودی نم‌بند است، ولی در برابر حركات جزئی اجزای ساختمانی ترك می‌خورد و از محل تركها رطوبت به بالای دیوار نفوذ می‌كند. اجرای قیرگونی، مشمع، مقوا و گونی قیراندود، همانند عایقكاری كف و بام صورت می‌گیرد. مصرف مواد پلاستیكی برای نم‌بندی شالوده همانند نم‌بندی كف است كه قبلاً توضیح داده شد، ولی این مواد بهتر است در مكانهای كم بارش و خشك به مصرف برسند. مصرف ملاتی از ماسه كوارتزی و رزین اپوكسی به ضخامت 6 میلیمتر نیز در پی‌ها می‌تواند مؤثر واقع شود. دیوارهایی كه تحت اثر بارهای افقی قرار می‌گیرند، باید دارای عایقكاری پله‌ای باشند تا از لغزش آنها جلوگیری شود.
عایقكاری رطوبتی دیوار زیرزمین
عایقكاری دیوار زیرزمین باید همانند عایقكاری شالوده ساختمان و به صورت یكپارچه و همراه با آن، انجام شود. چنانچه فاصله زمانی بین اجرای عایق افقی و قائم و دیوارها پیش بیاید، باید به منظور یكپارچه كردن عایق تدابیر لازم اتخاذ گردد.
معمول‌ترین عایقكاری برای دیوار زیرزمینها استفاده از قیر و گونی یا قیر و مشمع یا گونی یا مقوای قیراندود است كه باید مانند عایق بام اجرا شود. ترتیب عایقكاری قائم، باید از بالا به پایین باشد و لایه‌های گونی طوری روی هم قرار گیرند كه رطوبت نتواند از زمین به داخل دیوار زیرزمین نفوذ كند.
دو روش برای عایقكاری دیوار زیرزمین متداول است: روش اول در مواقعی به كار گرفته می‌شود كه عمق زیرزمین، كم و خطر ریزش خاك اطراف زیرزمین وجود نداشته باشد، در این روش ابتدا تیغه محافظ عایق اجرا شده و روی آن ملات ماسه سیمان و عایق قائم، انجام و سپس دیوار اصلی زیرزمین ساخته می‌شود. در روش دوم كه مخصوص زمینهای ریزشی و عمقهای زیاد است، ابتدا عایق افقی زیر دیوار زیرزمین را اجرا می‌كنند و پس از دیوارسازی، پشت آن را با ملات ماسه سیمان اندود نموده و بعد از عایقكاری اقدام به ساختن تیغه محافظ عایق می‌كنند. در هر دو روش در تمام مراحل باید سعی شود پیش‌بینیهای لازم برای پیوستگی عایق در قسمتهای افقی و قائم صورت گیرد. محل عبور لوله‌ها و دودكش و سایر مجاری، باید قبلاً در دیوار زیرزمین پیش‌بینی شود، به قسمی كه عایق پس از اجرا پاره یا زخمی نشود. لوله‌های آب گرم و شوفاژ و دودكش، نباید مستقیماً در تماس با عایق قیری قرار گیرند، زیرا ممكن است آن را ذوب كرده و كیفیت آن دچار اشكال گردد.
عایقكاری كف آشپزخانه، سرویسهای بهداشتی و فضاهای مشابه
در مكانهایی كه احتمال ریزش آب در كف و قسمت پایین دیوارها وجود داشته باشد عایقكاری كف و پای دیوار امری ضروری است. معمول‌ترین عایق كه در این موارد به كار می‌رود، قیر و گونی، مشمع، مقوا و گونی قیراندود است كه به ذكر آنها اكتفا می‌شود.
نحوه عایقكاری عیناً همانند عایقكاری بام است با این تفاوت كه عایقكاری قائم پای دیوارها در این مكانها تا 15 سانتیمتر بالاتر از بالاترین نقطه‌ای كه امكان ریزش آب و تجمع آن وجود دارد (مانند لبه وان و زیر دوش) ضروریست. نظر به اینكه تغییرات درجه حرارت در داخل ساختمان از بام آن كمتر است، لذا مصرف قیر 100/15 در استاندارد 211 ایران مرجح شمرده شده است.
در محل كف‌شور آشپزخانه و حمام و محل نصب كاسه توالت باید دقت شود كه لایه‌های عایق تا داخل لوله فاضلاب امتداد یابد و سپس نسبت به نصب لوازم بهداشتی اقدام گردد. محل كاسه توالت را ابتدا باید با ماسه نرم و كم سیمان اندود كرد و با فشار دادن كاسه توالت بر روی آن سطح ملات را به شكل كاسه توالت درآورد و روی آن را با ماسه سیمان لیسه‌ای اندود نمود. پس از خشك شدن اندود عایقكاری كف انجام خواهد شد.
لازم به یادآوری است كه شیب‌بندی كف حمام، آشپزخانه، توالت و فضاهای مشابه به سمت كف‌شور و كاسه توالت به منظور تخلیه آبهایی كه احتمالاً در كف جاری می‌شود، امری ضروری است.
عایقكاری رطوبتی سایر قسمتهای ساختمان
الف:  عایقكاری كف پنجره‌ها، درپوش دست‌انداز بام، دودكشها، كف پنجره، درپوش دست‌انداز بام و دیوار حیاط چنانچه در طول كوتاه و به صورت یكپارچه با سنگ، بتن و نظایر آن اجرا شود، معمولاً مشكلی را به وجود نخواهد آورد، ولی در طولهای زیاد كه این مصالح نیاز به درز انبساط و انقباض دارند آب از محل درزها نفوذ كرده و علاوه بر یخ زدن مصالح بالای دیوار و خرابی آنها، سبب زشتی و آلودگی نماسازی نیز می‌شود، از این رو برای جلوگیری از خطرات ناشی از یخزدگی و حفظ زیبایی در این قسمتها، زیر درپوشهای درزدار یا روی آنها باید عایقكاری شود. چنانچه بخواهیم زیر درپوشها را عایق كنیم، اجرای یك لایه قیر و گونی به روشی كه در عایقكاری بام توضیح داده شد، كافیست. برای عایقكاری روی درپوشها بهترین مصالح، فلزاتی مانند مس و فولاد گالوانیزه هستند و بدیهی است در محل درز باید چند پیچه یا لحیم یا جوشكاری شوند. فلزاتی كه برای این منظور به كار می‌روند، باید در انتها خمكاری یا فتیله شوند و به صورت آبچكان در آیند تا آب به راحتی از روی آنها تخلیه شود، بدون اینكه بر روی دیوار ترشح نماید.
ب:   عایقكاری كف و بدنه استخرها و منابع آب
       عایقكاری كف و بدنه استخرها به منظور جلوگیری از گریز آب و هدر رفتن آن انجام می‌شود و در مواقعی لازم است كه ارتفاع و در نتیجه فشار آب زیاد باشد. عایقكاری استخرها و منابع آب، بیشتر با مواد قیری، ندرتاً با فلزات و بعضی مواقع با رزینهای پلیمری نظیر رزین اپوكسی انجام می‌گیرد. روش عایقكاری همانند دیوار زیرزمین و بام می‌باشد. رنگ‌آمیزی بدنه استخر با رنگ ضد آب به عنوان یك اقدام اضافی و احتیاطی مفید است.
پ:   عایقكاری كف پاركینگ در طبقات
       چنانچه كف پاركینگ در طبقات شسته می‌شود، در این صورت عایقكاری آن الزامی است. روش عایقكاری همانند سایر كفها است، فقط باید توجه داشت كه لایه‌های عایق در كف پاركینگها زیر فشار بیشتری قرار می‌گیرد و از این رو تعداد لایه‌های بیشتری برای عایقكاری لازم است.
ت:   عایقكاری نماها
       دیوارهای ساختمان كه در معرض بوران قرار می‌گیرند، پس از مدتی از سمت داخل ساختمان خیس می‌شوند. از این رو در مناطق بوران‌خیز علاوه بر اتخاذ تدابیری نظیر پیش‌بینی ایوان و پیش‌آمدگی در سمت وزش باد باید قسمتهایی از دیوار را كه در معرض بوران قرار می‌گیرند، عایقكاری كرد. چنانچه میزان بارندگی كم یا مدت آن كوتاه باشد می‌توان با افزودن قدری آهك در ملات اندود سیمانی نما، آن را تا حدود زیادی آب‌بندی كرد.
       در موارد شدیدتر مصرف مواد آب‌بند كننده بتن در ملات اندود، مصرف ملاتهای پلیمری از قبیل ملاتهای رزین اپوكسی (بدون سیمان یا به همراه سیمان) و بالاخره اجرای رنگهای ضد آب بر روی نما مفید است و می‌تواند مؤثر واقع شود.
     در بعضی كشورهای صنعتی از قطعات چوب و سایر مصالح همانند آنچه كه در سقفها مرسوم است، برای نماپوش (Siding
 ) استفاده می‌شود.
ث:   عایقكاری درزهای انبساط در بام، نما و كف طبقات
       درزهای انبساط باید مطابق نقشه‌های جزئیات اجرا شده و در محل بام، نماهای بوران‌گیر و كف طبقاتی كه امكان شستشو یا جریان آب در آنها وجود دارد، كاملاً درزبندی و عایق شوند. عایقكاری رطوبتی درزهای انبساط در بام و كف طبقات با ورقه‌های مسی یا فولادی گالوانیزه و در مواردی با موادی نظیر انواع ماستیك و لاستیك انجام می‌گیرد. بهترین مصالح برای عایقكاری درزهای نما، ماستیك یا نوارهای لاستیكی است و چنانچه روی آنها با مصالح فلزی پوشانده شود، اطمینان بیشتری برای عدم نفوذ آب به وجود می‌آید.
منبع
www.mahdihashemi.blogfa.com
 نشریه 55  مشخصات فنی عمومی کارهای ساختمانی
مهندسی عمران در east structure





طبقه بندی : محوطـه سـازی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


سه شنبه 15 فروردین 1391 12:01 ق.ظ
سلام دوست عزیز
وبلاگ جالب و خوبی دارید
خوشحال میشم باهاتون تبادل لینک کنم
در وبلاگم منتظر شما هستم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


معماری سورئالیسم
درباره وبلاگ

معماری چیزی جز تمنای زمان برای فضایی زنده متغیر و جدید نیست. درست است كه معماری بر روی حقایق مسلم بنا گردیده است اما زمینه كار اساسی آن تسلط معانی است. معماری، اراده زمان است كه به فضا تبدیل شده است. زنده، شاداب و جدید .

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :